Voor de tweede editie van het Nationale Sportdebat was burgemeester van Amsterdam Femke Halsema uitgenodigd voor de inleiding. Geen wethouder Sport, maar haar aanwezigheid kwam waarschijnlijk voort uit de brede verbinding van sport met de verschillende onderdelen van het sociaal domein. Pijnlijk voor de sport was haar reactie op de stelling van de Sportraad dat de sportnorm niet wordt gehaald: “In de schaarse ruimte worden keuzes gemaakt tussen wonen, werken, groen, sporten en andere invulling van de (openbare) ruimte.” Haar eerdere uitspraken over de sociale cohesie van sport, de maatschappelijke waarde en het betaalbaar en toegankelijk maken van sport en bewegen verloren daarmee wat aan kracht.
In het debat dat volgde op de inleiding kwam een duidelijke stelling naar voren: “Sport heeft geen gezicht aan talkshowtafels, is beperkt vertegenwoordigd in de media. We moeten een smoel krijgen.” Dat was de mening van de voorzitter van de volleybalbond. Er werd instemmend geknikt. Het debat leverde verder geen spraakmakende of echt nieuwe inzichten op. Dat de commercialisering van de voetbalsport aandacht vraagt, was al bekend. Halsema stelde: “Velden voor sportverenigingen worden nu goedkoop ingevuld door voetbalscholen, die nauwelijks impact leveren aan de maatschappelijke opgaven van de stad.” Ook het accent op sport en bewegen als middel was en is niet nieuw. De inzet en waarde van sportambassadeurs als Worthy de Jong, met 3×3-basketbal, en Only Friends werd nog specifiek benoemd. Feit is dat de gemeente de focus heeft en houdt op de maatschappelijke impact van sport en bewegen. In het rijtje met prioriteiten is zeker wonen opgenomen. Halsema: “Ruimte voor wonen is nodig om jonge mensen voor de stad te behouden”.
Tijdens het door de DebatAcademie geleide sportdebat kwamen tientallen stellingen ter tafel, die door een brede groep betrokkenen uit de sport werden beoordeeld. De behoefte om meer te investeren in de sport was duidelijk aanwezig. Mediadeskundige Chris Woerts zorgde daarbij af en toe voor stevige reacties. Als belangrijk aandachtspunt voor de toekomst van de sport werd het arbeidsperspectief genoemd. De mogelijkheden om te groeien binnen de sportbranche werden breed als te beperkt geschetst. Investeren in sport en samenleving, en het versterken van vormen van publieke en private samenwerking, kwamen als generieke aanbevelingen uit Het Nationale Sportdebat naar voren.
Al met al was er meer debat dan bij de eerste editie, maar er is nog voldoende ruimte voor een volgend sportdebat. Wellicht met minder thema’s en meer verdieping. Zoals de sportredacteur van dagblad Trouw aangaf: “We geven invulling aan een verdieping van maatschappelijke thematiek rondom sport en bewegen.” Een derde editie van Het Nationale Sportdebat lijkt daarmee zeker gerechtvaardigd.
